Bakit ang Language Models ang Bagong Layer ng Internet [2024]
Ang internet ay hindi na lamang koleksyon ng mga static na pahina. Sa loob ng ilang dekada, itinuring natin ang web na parang isang dambuhalang library kung saan gumagamit tayo ng search engines para mahanap ang tamang libro. Tapos na ang panahong iyon. Papasok na tayo sa isang yugto kung saan ang pangunahing interface para sa impormasyon ay isang reasoning engine na nagpoproseso, nag-aayos, at kumikilos base sa data sa halip na ituro lang ito. Ang pagbabagong ito ay hindi tungkol sa isang app o chatbot lang. Ito ay tungkol sa pundamental na pagbabago sa plumbing ng digital world. Ang mga language model ay nagiging connective tissue sa pagitan ng intensyon ng tao at execution ng machine. Ang pagbabagong ito ay nakaaapekto sa kung paano tayo magtrabaho, bumuo ng software, at mag-verify ng katotohanan. Kung sa tingin mo ay mas magandang bersyon lang ito ng Google, mali ka. Ang search ay nagbibigay sa iyo ng mga sangkap. Ang mga model na ito ang nagbibigay sa iyo ng lutong pagkain, na swak sa iyong dietary needs, at nag-aalok pa na maghugas ng pinggan.
Ang Paglipat mula Retrieval patungong Synthesis
Karamihan sa mga tao ay may maling akala sa kanilang unang paggamit ng large language model. Itinuturing nila itong search engine na nakikipag-usap. Maling paraan ito ng pagtingin sa teknolohiya. Ang search engine ay naghahanap ng eksaktong match sa database. Ang language model ay gumagamit ng multi-dimensional map ng lohika ng tao para hulaan ang pinaka-kapaki-pakinabang na sagot sa isang prompt. Hindi nito